2826 0

Znak towarowy, będący niejako wizytówką identyfikującą danego przedsiębiorcę, a także elementem promocji sprzedawanych przez niego produktów czy też świadczonych usług, jest jednym z najcenniejszych składników majątkowych każdej firmy....

Jak wynika z ustawy – Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r (Dz.U.2013.1410), znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia w obrocie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. W obrocie gospodarczym najczęściej spotykamy się ze znakami słownymi, a więc wszelkiego rodzaju oznaczeniami słownymi, takimi jak:

  • wyrazy,
  • zdania,
  • slogany.

Nie mniejszą grupę stanowią:

  • znaki graficzne,
  • logotypy, tj. wszelkiego rodzaju oznaczenia graficzne,
  • znaki składające się z obu wskazanych typów oznaczeń, czyli oznaczeń słownych i graficznych.

Oprócz powyższych spotyka się także znaki towarowe:

  • przestrzenne,
  • przestrzenno-graficzne,
  • dźwiękowe,
  • a nawet przestrzenno-słowno-graficzne.

W związku ze znaczeniem, jakie dla firm mają znaki towarowe, ustawodawca przewidział możliwość ich ochrony prawnej, zarówno w skali krajowej, jak i międzynarodowej. Ochronę znaków towarowych w RP reguluje wspomniana w poprzednim akapicie ustawa oraz Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 lipca 2002 roku w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych (Dz.U. z 2002 r., Nr 115, poz. 998 i z 2005 r. Dz. U. nr 109, poz. 911 oraz z 2014 r. poz. 446), a także Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych (Dz.U. Nr 41 poz. 241).

 

Prawo ochronne jest prawem podmiotowym o wyłącznym charakterze, co oznacza, iż udzielane jest jednemu konkretnemu podmiotowi. Jest ono ponadto zbywalne i podlega dziedziczeniu, a uprawniony z prawa może przekazać je innemu podmiotowi na zasadzie licencji. Poprzez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo do wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na określonym obszarze i w określonym czasie.

Prawo polskie przewiduje dziesięcioletni okres obowiązywania czasu ochronnego. Liczony jest on od dnia dokonania zgłoszenia w Urzędzie Patentowym RP i może być przedłużony o kolejne 10 lat, przy czym ważne jest, aby wniosek o przedłużenie zgłoszony został przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone prawo ochronne. Jeżeli termin ten nie zostanie dochowany, za dodatkową opłatą można złożyć wniosek w przeciągu sześciu miesięcy od daty wygaśnięcia prawa ochronnego – jest to termin ostateczny i nie podlega przywróceniu.

Wyłączne używanie znaku towarowego uprawnia w szczególności do umieszczania go na towarach objętych prawem ochronnym lub ich opakowaniach, oferowania i wprowadzania tych towarów do obrotu, ich importu lub eksportu oraz składowania w celu ich oferowania i wprowadzania na rynek. To także prawo do informowania o usługach lub do świadczenia ich pod tym znakiem, umieszczania znaku na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów do obrotu lub związanych ze świadczeniem usług oraz do posługiwania się znakiem w celu reklamy. Prawo do ochrony znaku towarowego udzielone może zostać na znak indywidualny lub zbiorowy, przy czym dopuszczalne jest także przenoszenie go z podmiotu indywidualnego na podmioty zbiorowe.

W pierwszym przypadku zgłaszającym jest osoba fizyczna, osoba prawna bądź też organ administracji rządowej albo też państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, działająca w imieniu Skarbu Państwa. Wspólny znak towarowy udzielany jest z kolei organizacjom posiadającym osobowość prawną, powołanym do reprezentowania interesów przedsiębiorców. W takim przypadku znak towarowy używany jest zarówno przez organizację, jak i każdy zrzeszony w niej podmiot, a konkretne zasady używania znaku określa wewnętrzny regulamin danej organizacji.

Jeżeli organizacja posiadająca osobowość prawną sama nie używa znaku towarowego, a korzystają z niego wyłącznie zrzeszone w niej podmioty pozostające pod jej kontrolą, na zasadach określonych w wewnętrznym regulaminie, może ona wystąpić o wspólny znak towarowy gwarancyjny.

Ostatnim rodzajem prawa ochronnego jest tak zwane wspólne prawo ochronne na znak towarowy. Jest to prawo udzielane na znak towarowy używany przez kilku przedsiębiorców, którzy zgłosili go wspólnie. Warunkiem koniecznym do udzielenia ochrony jest używanie znaku towarowego, nie stojące w sprzeczności z interesem publicznym i nie mające na celu wprowadzenia odbiorców w błąd (w szczególności co do charakteru, przeznaczenia, jakości, właściwości lub pochodzenia towarów). Warto zaznaczyć, iż przedsiębiorcy powinni ustalić pomiędzy sobą regulamin używania znaku towarowego, na co udzielono im wspólnego prawa ochronnego.

Ochrona znaku towarowego - prawo w e-commerce

 

Spełnienie wymogów formalnych zawartych w aktach prawnych regulujących przedmiotową materię ma bardzo duże znaczenie dla prawidłowego zgłoszenia wniosku do Urzędu Patentowego RP, który przyjmuje i bada zgłoszenia dotyczące znaków towarowych, orzeka w sprawach udzielania praw ochronnych oraz prowadzi rejestr znaków towarowych. Zgłoszenia takiego może dokonać przedsiębiorca osobiście lub za pośrednictwem rzecznika patentowego. W tym drugim przypadku cała procedura przeprowadzana jest przez rzecznika, alternatywnym i często korzystniejszym finansowo rozwiązaniem może być zlecenie przygotowania wniosku prawnikowi, a następnie złożenie podpisu i wysłanie dokumentu pocztą tradycyjną lub elektronicznie, za pomocą sieci Internet. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, czy dany znak towarowy nie jest już zastrzeżony, i w tym celu należy przejrzeć bazę Urzędu Patentowego oraz bazy międzynarodowe dostępne na stronie internetowej w/w urzędu.

Trzeba też zdawać sobie sprawę z faktu, iż nie każdy znak towarowy może być zarejestrowany. Jeżeli znak nie został już zastrzeżony i nie ma przeciwwskazań do złożenia wniosku, należy wypełnić formularz, w którym zgłaszający określa między innymi podmiot ubiegający się o przyznanie ochrony na dany znak towarowy oraz oczywiście dokładnie opisuje zgłaszany znak. Do opisu dołącza się również odpowiednią liczbę jego zdjęć, zależną od tego, czy zgłaszany znak jest czarno-biały, czy też kolorowy. Zgłaszający powinien ponadto wskazać klasy i towary, zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Towarów i Usług (tzw. Klasyfikacja Nicejska), jakich dotyczy dany znak towarowy. Następnie na konto Urzędu Patentowego należy przelać opłatę w wysokości 550 zł (w przypadku zgłoszenia przez Internet – 500 zł). Sporządzony wniosek wraz z załącznikami przesyła się do urzędu, który po przeprowadzeniu badań określonych prawem wydaje decyzję o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy bądź o odmowie. Po uzyskaniu pozytywnej decyzji zgłaszający zobowiązany jest wnieść opłatę za pierwszy okres ochronny w wysokości 400 zł. Udzielone prawa ochronne podlegają wpisowi do rejestru znaków towarowych.

 

źródło: Mnesis.pl nr 30, autor: Konrad Cioczek

Tagi